Noa

Mijn dochter Noa was mijn alles. Helaas, door een onfortuinlijk incident was mijn toenmalige vrouw van het toneel verdwenen en had de opvoeding aan mij overgelaten. Al op jonge leeftijd waren wij met zijn tweeen achtergebleven. Noa was nog zo jong dat ze mijn vrouw helaas nooit goed gekend heeft. En ik zette me dan ook volledig in om me met de opvoeding van mijn dochter bezig te houden. Ik zorgde er wel voor dat ze nooit wat te kort kwam. Werken hoefde ik al lang niet meer. Mijn vrouw die zeer vermogend was geweest had haar kapitaal aan ons achtergelaten.
Noa was altijd een vrolijk kind. Haar half lange blonde krullen die altijd op haar schouders dansten, dat knappe kopje met die heldere blauwe ogen deden mijn hart smelten. Kortom, als haar hartje iets begeerde kreeg ze het meestal wel voor elkaar om het te krijgen. Ik kon bijna nooit ’nee` zeggen als ze iets wilde hebben.
Wij woonden in de tijd van het verhaal in een klein huis net buiten de stad in een prachtige vrije omgeving. Het huis was omrngd door fruitbomen en praktisch bijna onzichtbaar door de begroeing er omheen. We waren voorzien van alle gemakken. Bijna alleen op de wereld… Zo zag ik mijn dochter steeds ouder worden, met alle gemakken en ongemakjes dat dit zich meebracht.

Ik ben een ochtend mens en ik mag graag vroeg op staan. Ik was druk bezig geweest in de moestuin om wat groente uit de grond te halen voor het eten van die dag. Het was vakantie en Noa was al een weekje thuis van school. Die sliep zo`n beetje elke dag lang uit tot een uur of tien. Als zij uit bed kwam had ik er al bijna een halve dag op zitten. Eigenlijk zonde van een mooie warme zomerdag, maar ik liet haar. Ze hoefde niet naar school en als beloning dat ze altijd haar best deed, mocht ze van mij doen en laten wat ze wilde.
Ik had net ontbijt voor haar gemaakt toen ik bovenwat gestommel hoorde. Het was zover. Dochter lief had uiteindelijk besloten om maar eens naar beneden te komen.

Ik gaf haar een kus toen ze de keuken in kwam met een duf hoofd, en met haar krullen nog in de war ging ze aan tafel zitten. Ik schonk voor haar een kopje thee in en liet haar verder met rust. Noa zat in haar onderbroekje op een keukenstoel en droeg een kort t-schirt. Als we alleen waren had ze nooit zoveel kleren aan. Dat waren we nu eenmaal zo gewend geraakt met de tijd.
“Pap,” zei ze op een gegeven moment. “Ik moet echt om een nieuwe bh hóór. Deze die ik nu heb heb worden allemaal te klein.” Ze trok om mij te overtuigen haar schirt omhoog en liet zien wat ze bedoelde. Haar borstjes waren inderdaad de laatste tijd flink gegroeid en ik zag dat de bh die ze nu droeg inderdaad te klein werd.
“Je hebt gelijk,” zei ik. “Als we van de week in de stad komen, moet je maar eens een paar nieuwe aanschaffen.”
“En wat moet ik dan tot die tijd? Deze beginnen echt te kellen. Het zit echt niet lekker.” Ik had een praktische oplossing. “Dan trek je deze uit en laat je het zo. Een paar dagen zonder kan vast geen kwaad.”

Author: Samantha Rone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *